Λόλα, να ένα αβγό

Ακόμη θυμάμαι την πρώτη μου μέρα στο Τμήμα. Στην πραγματικότητα δεν νομίζω να την ξεχάσω ποτέ. 18 χρονών τότε, όχι πολύ μικρότερος ηλικιακά αλλά πολύ διαφορετικός από τώρα, ένιωθα λες και ήταν η πρώτη μου μέρα στο σχολείο, σαν να με έβαζαν να κάνω κάτι που δεν ήθελα και ένιωθα άβολα να είμαι σε αυτή την θέση, αλλά ήμουν "άντρας" [sic] και θα τα έβγαζα πέρα. Πολύ λίγες πρώτες γνωριμίες, εκείνη την περίοδο δεν χώνευα τα έντερά μου, θα έκανα νέους φίλους; Όχι, όχι, δεν είναι αυτά τα πράγματα για μας... Ξεκινήσαμε με δύο ώρες εργαστήριο Μηχανολογικό Σχέδιο, όπως κάθε χρόνο οι πρωτοετείς, το οποίο γίνεται στο Σχεδιαστήριο του Β' Κτιρίου. Πραγματικά απορώ γι' αυτήν την επιλογή, καθώς αναγκάζουν παιδιά που δεν ξέρουν τα κτίρια να γυρνάνε την Πανεπιστημιούπολη, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Συνεχίσαμε με δύο ώρες Μαθηματικά, δύο ώρες Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών (καθώς ο κ. Αβούρης έπρεπε να πάει κάπου την ημέρα που είχαμε κανονικά), δύο ώρες Αγγλικά και καταλήξαμε με δύο ώρες εργαστήριο στους Υπολογιστές. Τελικός απολογισμός, 10ωρο απ' την πρώτη κιόλας μέρα ως πρωτοετείς. Βέβαια κοντεύω να βγάλω το Β' έτος πλέον και η κατάσταση αυτή δεν αλλάζει, αλλά δε βαριέσαι...

Δεύτερη μέρα ever στο Πανεπιστήμιο και έχω δίωρο Φυσικής. Ένας συμπαθητικός (τότε) κυριούλης που μιλούσε απ' το πρώτο κιόλας μάθημα για το πώς είναι μερικά βαρυτικά πεδία στο σύμπαν και μας ζωγράφιζε τις ισοδυναμικές επιφάνειες. Αυτό βέβαια πολύ άσχετο με το εισαγωγικό μάθημα που θα έπρεπε κανονικά να κάνει, αλλά κάπως έπρεπε να μας εντυπωσιάσει, Μηχανικοί μπρες σου λέει θα γίνετε... Συνεχίζει με βασικά στοιχεία διανυσματικής λογικής (χμ... κουτσά στραβά τα έβγαλε σωστά) και λύνει πρόβλημα οριζόντιας βολής, στο οποίο μάλιστα κάνει και λάθος και όταν κάποιος τον διορθώνει δεν δέχεται και την διόρθωση. Δεύτερη ώρα και αφού λέει τις πίπες του, βάζει σαν άσκηση για το σπίτι για έξτρα βαθμό στο τέλος ("στις τέσσερις ασκήσεις ο ένας βαθμός δώρο" τύπου) να αποδείξουμε την εξίσωση E=mc² μόνο με διαφορικό λογισμό. Την επόμενη μέρα τα ίδια, με την επόμενη άσκηση να είναι να αποδείξουμε αν δύο εκφράσεις που μας έδωσε είναι διανύσματα. Και όλα αυτά ενώ εγώ δεν ήξερα καν τον ορισμό που ξέρω πλέον για το διάνυσμα (τον γενικευμένο μαθηματικό ορισμό), και ούτε που προλαβαίνω να αναρωτηθώ τι ακριβώς θα έπρεπε να σκεφτώ, ακούω ταυτόχρονα να μιλάει για "τανυστές" (wtf?).

Αυτά ενώ θα 'πρεπε να μαθαίνω για Μηχανική (και εννοώ τον κλάδο της Φυσικής). Για όσους δεν ξέρουν, μιλάμε για το βασικότερο κλάδο της Φυσικής, τον θεμέλιο λίθο θα 'λεγες. Τι σχέση έχουν κύριέ μου οι τανυστές απ' το πρώτο μάθημα, δεν είναι δουλειά σου αυτή. Όπως είπε και μια μεγάλη προσωπικότητα, "τα του Μαθηματικού τω Μαθηματικώ, και τα του Καίσαρα τω Καίσαρι" (ή κάπως έτσι). Περιορίσου σε ό,τι χρειάζομαι και, ευχής έργον, κάνε το μάθημα ενδιαφέρον! Πώς περιμένεις να μπορώ να λειτουργήσω ως Μηχανικός, αν σκέφτομαι μόνο τα Μαθηματικά - και χειρότερα, πώς θα περάσω το μάθημα. Και όχι, δεν είναι ανάγκη να γίνεται αυτό, όχι! Αυτό είναι αμάθεια, όχι δικιά μου αλλά δικιά σου.

Τι γίνεται άραγε σε άλλες χώρες; Πολύ απλά, ένας μαθητής καταλαβαίνει καλύτερα τη θεωρία όταν γίνεται στην πράξη, ας κάνουμε τη θεωρία πράξη λοιπόν! Έτσι θα έχουμε αμοιβαίο συμφέρον, και ο μαθητής θα καταλάβει καλύτερα το μάθημα και εμείς αυξάνοντας το επίπεδο των μαθητών μας θα ενισχύσουμε το prestige μας. Και ποιο είναι καλύτερο μάθημα απ' το μάθημα της Μηχανικής - κανένα!

Σε προκαλώ λοιπόν στο εξής: μπορείς να ρίξεις ένα αβγό από πολύ ψηλά χωρίς να το σπάσεις; Χμ, αρκετά δύσκολο. Όταν το αβγό βρίσκεται σε μεγάλο ύψος έχει πολύ μεγάλη δυναμική ενέργεια, που αναγκαστικά θα μετατραπεί σε κίνηση καθώς θα πέφτει, θα συγκρουστεί και θα σπάσει. Ε, ναι, αλλά τόση Φυσική γιατί την ξέρουμε τότε; Ας πάρουμε τα δεδομένα, η ενέργεια που είχε στην αρχή θα παραμείνει ίδια, θέλουμε δεν θέλουμε. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι... να το κάνουμε να χάσει την ενέργεια στην διαδρομή! Και δύο τρόποι που μπορούμε να το κάνουμε αυτό: πρώτος και πιο συνηθισμένος, με απόσβεση. Ας πούμε ένα αλεξίπτωτο, ή κάποιο σφουγγάρι που απορροφάει τους κραδασμούς ή τόσοι άλλοι τρόποι. Αυτή όμως που μ' αρέσει περισσότερο είναι η λογική του "να μετατρέψουμε την ώθηση που δίνει η πτώση σε κινητική ενέργεια", και ποια καλύτερη απ' την στροφική, ε; Σκεφτείται το λίγο, δεν είναι στην πραγματικότητα η κύρια ιδέα πίσω απ' τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς ή η αντίστροφη απ' αυτήν των ελικοπτέρων; Και αμέσως-αμέσως ένας δάσκαλος σου έδωσε κίνητρο να σκεφτείς.

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν οι επιλογές του Τμήματος μου για το ποιοι φοιτητές θα πάνε στο εξωτερικό με Erasmus. Ανάμεσά τους και ένας φίλος μου (που ειρωνικά, δεν έχω καταφέρει να τον δω ακόμα). Το πανεπιστήμιο υποδοχής του θα είναι το Πολυτεχνείο του Ελσίνκι, ναι, αυτό που συνεργάζεται με τη Nokia και την Ericsson. Ελπίζω να είμαι και εγώ στη θέση του σε ένα χρόνο και κάτι, και ακόμη περισσότερο ελπίζω να μπορέσει το πανεπιστήμιο υποδοχής μου να είναι το TU Delft. Δεν είναι επειδή έχω ψύχωση με την Ολλανδία, αλλά όπως και να το κάνουμε, να περάσεις ένα μέρος των σπουδών σου σε ένα απ' τα 20 καλύτερα πολυτεχνεία του κόσμου, είναι κάτι. Και με το πρόγραμμα Erasmus μάλιστα, όπου θα μπορείς να χαρείς τόσο την εκπαίδευση όσο και την πόλη και τους φοιτητές. Για επίλογο θα δώσω ένα promo video του TU Delft. Καλό ταξίδι, Χρήστο, και καλή διασκέδαση.

Δεν γράφω

...αλλά διαβάζω. Κάτι είναι και αυτό. Η αλήθεια είναι ότι έχω κάποιες σκέψεις που θέλω να μοιραστώ, έστω και ακόμη και αν δεν με διαβάζει κανείς - καλό είναι κάποιες σκέψεις σου να μένουνε γραπτές.

Νέα καρτέλα στην Opera, ελέγχω πότε έγραψα το τελευταίο ποστ. 31 Μαρτίου, τι άραγε συνέβη από τότε στη ζωή μου; Αρκετά, σίγουρα. Βέβαια σε κάθε ερώτηση "Τι κάνεις; Τι νέα;" παλαιού συμμαθητή - νυν γνωστού στην μητρική μου πόλη η απάντηση ήταν η ίδια: "Καλά μωρέ, ωραία". Δεν ξέρω αν ήταν επειδή ήθελα να τελειώνω αυτές τις τυπικότητες όσο πιο γρήγορα γίνεται και διατηρώντας ταυτόχρονα τα "καλά αισθήματα" μεταξύ μας, ή επειδή πίστευα ότι τίποτα απ' αυτά που έκανα δεν θα τους φαίνονταν ενδιαφέροντα, to say the least. Όπως και να 'χει, νέα υπάρχουν, μερικά απ' τα οποία:

1. Ταξίδι στην Θεσσαλονίκη ή καλύτερα εκδρομή με το Πολυτεχνείο. Ταξίδι 7 ωρών που μου φάνηκε σαν τέταρτο της ώρας, δύο παρέες και ένα ζευγάρι που με κάναν να καταλάβω ότι το να περνάς καλά έγκειται στην πραγματικότητα στο πόσο καλά αισθάνεσαι εσύ με τον εαυτό σου και με τους γύρω σου, και όχι στο πόσο γνωρίζεσαι με τους άλλους.
2. Δύο ενδιαφέρουσες παρουσίες που με κάναν να ερωτευτώ, η μία καρδιακή φίλη και η άλλη η κολλητή της. Η πρώτη με ξέρει τόσα χρόνια και έχουμε συζητήσει τόσα θέματα που ξέρω ότι δεν θα με παρεξηγούσε ποτέ. Η δεύτερη με συγκλόνισε με τον χαρακτήρα της και τις ιδέες της και με έκανε να είμαι διαθέσιμος να ανοιχτώ σε ένα άτομο που γνωρίζω μόνο λίγες ώρες. Το μόνο που θέλω αυτή τη στιγμή είναι να έχω το χέρι της πάνω στο χέρι μου.
3. Το 3ο Συνέδριο Φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών. Εκεί παρακολούθησα δύο ανθρώπους που σίγουρα είχαν και θα έχουν μεγάλη επιρροή στη ζωή μου. Ο πρώτος ήταν ο Dr. Alex Alexopoulos ο οποίος μίλησε για την αγορά ενέργειας με έμφαση στην Αμερική και τις ιδέες του για το πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί το ισχύον μοντέλο αγοράς. Με λίγα λόγια πρόκειται για ένα πολύ state-oriented μοντέλο, αλλά μάλλον χρειάζεται ολόκληρο άρθρο για να το παρουσιάσω με σαφήνεια. Ο δεύτερος ήταν ο Μιχάλης Μπλέτσας, ο οποίος συμμετείχε στο εγχείρημα "One Laptop per Child". Πραγματικά inspiring. Ατελείωτες ώρες παρακολούθησης άλλοτε ενδιαφέρεντων, άλλοτε μη sessions, πάρτι σε φουαγιέ και ενδιαφέρουσα παρέα για σχολιασμό.
4. Επιστροφή στο πατρικό. Γιατί άραγε χαράμισα τόσο χρόνο τόσο άσκοπα; Είμαι σίγουρος ότι κάποιος τρόπος θα υπάρχει ώστε να απολαύσω την παρουσία της οικογένειάς μου και των φίλων μου χωρίς το άγχος "να προλάβω να τους δω όλους". Είναι άραγε ο ατελείωτος καταναλωτισμός της φιλοσοφίας "πάμε για έναν καφέ" που σε κάνει να νιώθεις ότι ο λίγος πολύτιμος χρόνος των διακοπών σου αναλώνεται σε κοινωνικές διαδικασίες; Συμπέρασμά μου πάντως είναι ότι δεν αντέχω άλλον την διαδικαστική επικοινωνία - και δυστυχώς την συνάντησα σε κάθε στιγμή των συναναστροφών μου. Από 'δω και στο εξής θα συναντώ όποιον τυχαίνει να συναντώ, και θα απολαμβάνω την επικοινωνία σε μία κούπα ζεστού καφέ φίλτρου φτιαγμένου στην καφετιέρα του σπιτιού μου.
5. Βγήκε όμως και κάτι καλό απ' τον ελεύθερο μου χρόνο (ελεύθερος αλλά όχι ανούσιος απ' ότι φαίνεται). Διάβασα μέσα σε μια βδομάδα ένα ολόκληρο βιβλίο, e-book μάλιστα που συνήθως διαβάζω με πολύ αργύτερους ρυθμούς, σχετικά με την XHTML και τα CSS. Απ' ότι φαίνεται οι γνώσεις που απέκτησα πάνω στην HTML πριν από 6 περίπου χρόνια είναι πλέον στο μεγαλύτερο βαθμό obsolete. Είναι πάντως ενδιαφέρον πόσο εύκολα διαβάζεις κάτι που σε ενδιαφέρει αν το αποφασίσεις μόνος σου, και πόσο δύσκολα διαβάζεις κάτι που μεν σε ενδιαφέρει, δε στο επιβάλλει κατά κάποιον τρόπο το Τμήμα σου.
6. Queer party στην Αθήνα. All in all, μια εξαιρετική στιγμή για επιστροφή στην Πάτρα. Άνθρωποι ελεύθεροι από σεξουαλικά ταμπού ανάμεσα σε ανθρώπους ελεύθερους από σεξουαλικά ταμπού. Η ατμόσφαιρα μύριζε επανάσταση - και την έβλεπες την επανάσταση να αλλάζει μορφές στον τοίχο μέσω ενός προβολέα. Κατά τ' άλλα όμως απλοί καθημερινοί άνθρωποι. Αν ποτέ βρεθείς σε τέτοιο πάρτι προετοίμασου να αγκαλιάσεις την ψευδαίσθηση ότι κάτι έχει αλλάξει. Ή μάλλον όχι ψευδαίσθηση, γιατί κάτι έχει αλλάξει, εσύ. Δεν έχεις αλλάξει όμως τίποτα έξω απ' τους τοίχους του χώρου όπου διασκεδάζεις, αν δεν αποδεχτείς κάποια στιγμή ότι η προσωπική σου ευτυχία και επιτυχία είναι πιο σημαντική απ' την κοινωνική ειρήνη. Τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι εγώ.
8. Back to Patras, και επιτέλους κατάφερα να βάλω ένα πρόγραμμα. Δεν μιλάμε για τρελό time management εδώ, όχι. Αλλά πλέον δεν κοιτάζω το ρολόι και βλέπω ότι στην πραγματικότητα είναι μία ώρα μετά απ' αυτήν που θα ήθελα να είναι. Κύρια κατορθώματα: άρχισα το διάβασμα σε καλό ρυθμό, κατάφερα να κρατήσω επαφή με τις γνωριμίες μου απ' το ταξίδι στην Θεσσαλονίκη και επέστρεψα επιτέλους στο Βικιεπιστήμιο. Α, και κάτι ακόμα! Ντρέπομαι που το ομολογώ, αλλά τώρα ήρθα ουσιαστικά για πρώτη φορά σε επαφή με την jazz. Λυπάμαι που δεν άκουσα κάτι νωρίτερα ή χαίρομαι που δεν άργησα πολύ; Μισοάδεια, μισογεμάτο, δεν με απασχολεί πολύ, αυτό έχει σημασία για μένα είναι το αποτέλεσμα, και αυτό είναι πνευματική ηρεμία.

Ελπίζω να καταφέρω να γράφω συχνότερα εδώ. Ας δούμε αν αυτή τη φορά θα το πετύχω

60η σύνοδος κορυφής του NATO

Καθώς διάβαζα σήμερα το απόγευμα τις ειδήσεις στο internet, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο της Ναυτεμπορικής σχετικά με την 60η σύνοδο του NATO που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο στις 3 και 4 Απριλίου. Η Ναυτεμπορική, λοιπόν, αναφέρει με πηγή το ΑΠΕ:

"Τα σχολεία κλείνουν,περίπου 15.000 αστυνομικοί και στρατιώτες αναπτύσσονται και σφραγίζονται ακόμη και οι τρύπες στους υπονόμους στο Στρασβούργο που ετοιμάζεται να υποδεχθεί την 60-η σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ."

Και απ' το μυαλό μου περνάει η εξής ερώτηση: Πώς γίνεται να χρειάζεται τόση στρατιωτική και αστυνομική δύναμη ένα τέτοιο γεγονός; Σε αυτή τη σύνοδο συμμετέχουν οι ηγέτες χωρών που υποτίθεται ότι τις εκφράζουν, συνεπώς θα έπρεπε και το ΝΑΤΟ να εκφράζει του πολίτες των χωρών και να μην χρειάζεται κατ' αρχήν η καταστολή των πολιτών. Αν λοιπόν πρόκειται, όπως περιμένεται, να υπάρξουν αντιδράσεις τέτοιου μεγέθους για το ΝΑΤΟ, γιατί υπάρχει ακόμη το ΝΑΤΟ;

Ubuntu notification system

Δοκιμάζοντας το Jaunty όχι απλώς βλέπω ότι *γαμάει* η καινούργια εμφάνιση του Ubuntu, πράγμα που σημαίνει ότι η Canonical έχει υπόψιν της σε μεγάλο βαθμό τους end-users, αλλά πρόσφατα ανακάλυψα και ότι έχει και σχέδια για το μέλλον. Πάρτε μία γεύση απ' το πώς φαντάζονται το σύστημα ειδοποιήσεων στο μέλλον:

Παλαιοκώστα είσαι Κορυδαλλό? Παίρνω το ελικόπτερο, πάμε Χαβάη?

Καλά, δεν γίνεται αυτό, δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό μου. Πώς, *πώς* καλοί μου άνθρωποι γίνεται να σας κοροϊδέψει για δεύτερη φορά ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ??? Και μιλάω για τον Βασίλη Παλαιοκώστα, ο οποίος απέδρασε σήμερα το απόγευμα απ' τις φυλακές του Κορυδαλλού, πάλι με ελικόπτερο, πάλι με τον Αλβανό συνεργάτη του Αλκέτ Ραζάι. Εντάξει ρε παιδιά, δεν σας είπα να μελετήσετε όλες τις αποδράσεις του Prison Break αλλά θυμηθείτε πόσο ρεζίλι γίνατε την πρώτη φορά που απέδρασε με το ελικόπτερο, βελτίωση μηδέν από τότε? Και δεν είναι ότι υποστηρίζω την ύπαρξη του ισχύοντος "σωφρονιστικού" συστήματος, αλλά τουλάχιστον υπάρχει ένα σύστημα που ως κοινωνία (κακώς) δεχόμαστε την ύπαρξή του, δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να κάνει την δουλειά που λέει ότι κάνει? Ζούμε με ένα σύστημα στρατόκαυλων που ξέρει μόνο να δείξει την βαρβατίλα του στους δρόμους, ντυμένοι σαν αστακοί, πετώντας χημικά και δέρνοντας παππούδες, μαθητές και φοιτητές, με αμέτρητους γραφειοκράτες που δεν εκτελούν τις δουλειές γραφείου που θα έπρεπε να εκτελούν - παρ' όλα αυτά όμως να παίρνουν κάθε μήνα στο ακέραιο το μισθό τους, και εμείς καθόμαστε σαν βλάκες και συμβιβαζόμαστε, ενώ θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε... well, την αξιοπρέπειά μας. Και η κατάληξη θα είναι η συνηθισμένη: για λίγες μέρες θα κράξουν την Ελληνική Αστυνομία [sic] στις τηλεοπτικές ειδήσεις, καμιά συζήτηση θα γίνει στο ραδιόφωνο που κανείς δεν θα ακούσει, μετά από λίγες μέρες ο κόσμος θα κουραστεί από αυτό το θέμα οπότε και οι ειδήσεις θα το γυρίσουν σε άλλα θέματα, περισσότερο της μόδας. Και αποτέλεσμα μηδέν.

Η φωτογραφία είναι απ' το αντίστοιχο άρθρο στα ΝΕΑ

Home improvement

Καθώς ήμουν σήμερα το μεσημέρι στο ΜΑΚΡΟ όπου είχα πάει να ψωνίσω ρόκα (όχι το φυτό), χαρτοταινία και να δω και τις τιμές για σπάτουλες, στόκους, βούρτσες κτλ., ένεκα μετακόμισης, έριξα μια ματιά και στα σπρέυ καθώς σκοπεύω να κάνω ένα στένσιλ στον τοίχο του καινούργιου μου δωματίου. Διαβάζοντας την ετικέτα έλεγε ότι η κεφαλή δεν χρειάζεται καθαρισμό καθώς είναι αυτοκαθαριζόμενη, κάτι που μου θύμησε ένα παλαιότερο σχόλιο του Θρώγκου. Άραγε όμως το σπρέυ να ήταν αυτοδιαχειριζόμενο;

Α ρε Sakis τι μας έκανες...

Κάπου κοντά στη 1 η ώρα χθες το βράδυ, αφού είχα αποφασίσει να δω την τελική επιλογή του ελληνικού τραγουδιού για τη Γιουροβίζιον (έχω σχεδόν αποφασίσει ότι στα ελληνικά γράφεται πιο ωραία απ' ότι Eurovison), επιλέχθηκε το "This is our Night", το οποίο όσοι δεν γνωρίζουν θα το τραγουδήσει ο Σάκης Ρουβάς καθώς this is our knight. Και ενώ διάβαζα την ομοιόμορφη, την εκθετική, την Γάμμα και την κανονική κατανομή - περίοδος εξεταστικής δη - έβλεπα ταυτόχρονα απ' την οθόνη του υπολογιστή μου τον κ. Ρουβά να πατάει κάτι εικονικά κουμπάκια και να παθαίνει ηλεκτροσόκ. 'Η τουλάχιστον αυτή ήταν η πρώτη μου εντύπωση, μετά συνηδειτοποίησα ότι στην πραγματικότητα ο Sakis βρήκε τις χαμένες νοτιοαφρικάνικες ρίζες του και αποφάσισε να κουνήσει το πληθωρικό του στήθος αλά video-clip της Lil' Kim. Και εκεί ήταν που ακούω ένα γδούπο τύπου "ντουπ-ντουπ" να επαναλαμβάνεται. Πατάω ευχαρίστως το mute καθώς το τραγούδι αυτό δεν ακούγεται (είμαι σίγουρος ότι αυτός και αυτός ο τύπος θα χαρούν να σας επιβεβαιώσουν ότι υπήρχαν τραγούδια της Γιουροβίζιον που μου άρεσαν στο παρελθόν, απλώς τα συγκεκριμένα τραγούδια δεν ακούγονταν). Έκπληκτος διαπιστώνω ότι αυτό το "ντουπ-ντουπ" προέρχεται από τον πάνω όροφο από μια γειτόνισσα η οποία και στο παρελθόν έκανε φασαρία και μάλιστα κρίνοντας απ' τους τότε ήχους πρέπει να πετούσε τηγάνια στο πάτωμα. Τώρα γιατί κάποια να πετάει τα Tefal στο πάτωμα, δικό της θέμα, πάντως ως πρωτοετής είχα φρίξει με αυτήν την κοπέλα. Anyways, ακούω προσεκτικότερα και διαπιστώνω ότι αυτός ο ήχος είναι η ίδια και η παρέα της που χοροπηδούσαν πάνω απ' το κεφάλι μου τραγουδώντας "This is our night... fly to the top baby" και το πάτωμα αναστέναζε καθότι χοντρούλα (ok, το υποκοριστικό είναι λόγω ευγένειας). Για ακόμη μια φορά αποφάσισα να το υποστώ καθώς βαριόμουν να ανεβαίνω στον πάνω όροφο βραδιάτικα και να κάνω φασαρία. Τελικός απολογισμός: η χοντρή να έχει κουραστεί απ' το πολύ χοροπηδητό και όπως υποθέτω να πέφτει στο κρεβάτι και να ονειρεύεται ότι είναι στις αγκαλιές του Σάκη, εγώ να συνεχίζω το διάβασμα στο κρεβάτι για τη "Πιθανοθεωρία και Στατιστική" και η ΝΕΤ να παίζει μια συνέντευξη της Madonna που είχε σπάσει κάτι πλευρά και τον George Clooney που έχει μεγαλύτερο μπάνιο απ' τα περισσότερα σπίτια στα οποία έχω μπει στη ζωή μου. Real life sucks.

P.S.: Για όσους δεν έχουν πάρει το μάθημα "Ασφάλεια Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων" δείτε σε αυτό το video τι μπορεί να πάθει κάποιος από διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος.